MAKALE >> Alaattinin Sihirli Lambası

Geçen yazımızda rüyalarımızın peşinden koşmak demiştik. Rüyalarımızın peşinden koşmak. Ona sahip çıkmak. Örneklerden ders almak. Gözlemlemek, fark etmek bu işin ilk sırrı.

Simyacı adında bir kitap var. Yazarı Paulo Coelho. Kitabın ana konusu rüyalarımızın peşinden koşmak olarak tanımlanabilir. Önce birazcık kitaptan bahsedeyim sonra da bu haftanın konusuna geçelim. Simya kelime anlamı ile bir maddeyi başka bir maddeye çevirmek veya toprağı altın madenine çevirmek anlamında. Simyacı da bu işi gerçekleştirebilen kişi. Kitabın adı da bu yüzden simyacı. Kitabın içinde simyacının ne olduğu açıklanırken simyacı olmanın yolu da açıklanıyor. En sonunda da bu yollardan hangisi ile sonuca varılacağı bir şekilde gösteriyor. Kitapta iki kahraman var. Bir tanesi çobanlık yapan birisi, bir gün uyuyor ve bir rüya görüyor. Sonra rüyasının peşine düşüyor. Diğeri de okuduklarından etkileniyor ve rüyasının peşine düşüyor. Sonunda rüyalarının gerçek olduğunu ve gerçekleştirilebileceğini öğreniyoruz. Kitabı okumadı iseniz mutlaka okumalısınız diyerek bu haftanın konusuna giriş yapalım.

Hepimiz rüyalarımızı gerçekleştirmenin veya gerçekleştirmemenin elimizde olduğunu biliriz. Peki neden yapamayız? Çünkü yalanlara inanırız. Bu yalanları söyleyen bazen kendimiz oluruz. Bazen de başkaları bizi bu yalanlara inandırır. Birileri veya kendimiz, yetersiz olduğumuzla ilgili birşeyler söyler. Birşeyleri yapamayacağımızla ilgili mesajlar verir. Yolumuza çıkan engelleri aşamadığımızda, bunun ispatı olduğunu söyler, biz de inanırız. Kısıtlılık duygusuna kapılırız. Mucize olduğumuzu unuturuz. Doğamızın sınırsız güçlerle donatıldığını farketmeyiz. Sonunda da yapamayacağımız ile ilgili duygular içinde başarabileceğimiz herşeyden vazgeçeriz.

İsteklerimizin önüne engeller koyarız. Bu engelleri biraz anlatmam lazım ki siz de bunları gördüğünüzde tanıyasınız. Bunlardan ilki cehalettir. İsteklerimizin ne olduğunu bilmeyiz veya neyin ulaşılabilir olduğunu bilmeyiz. Bu yüzden isteyemeyiz. Kendimizi tanımakla başlamalıyız. Ben kimim? Hangi özelliklere sahibim? Hangi özelliklere sahip olabilirim? Kendimi hangi konuda geliştirirsem daha mutlu bir hayat sürerim? Bütün bunları yaparken kendime bir iyilik yapmalı ve olanaklardan ve olasılıklardan vazgeçerek düşünmeliyim. Herhangi bir kısıtlama olmaksızın ne yapabileceğimle ilgili kararlar vermeliyim. Ne istediğimi belirlemeliyim. Ne isteyebileceğimi bilmiyorsam kişilik testleri, hayat amacımı belirlemeye yönelik çalışmalar, nelerden zevk aldığıma yönelik düşünmeler bana yardımcı olacaktır. Bu konuda araştırmalar yapmalı ve kararımı vermeliyim.

İsteklerimizin önüne engel olarak koyduğumuz ikinci konu ise korkudur. Bilmediğimiz şeylerden korkarız. Korku, sonuçlarının ne olacağını bilmediğimizde; harekete geçmemiz bizi gerçekten zorlayan bir etken olana kadar bizi yerimize çiviler. Bizi yerimize çivileyen şeye korku deriz. Çok bilinenin aksine korkmamız gerekir hatta mutlaka korkmalıyız. Bu bizim hayat sigortamızdır. Yani arabamızın frenidir korku. Bizim de freni olmayan bir arabada olmamamız gerekir. Ancak freni olan arabanın nasıl bir gaz pedalı var ise bizim de harekete geçiyor olmamız gerekir. Bizi harekete geçiren birşeyimizin olması da gerekir. Motive eden birşeyler. O da rüyalarımızda ulaşmak istediklerimizdir. Korktuğumuz an önlemlerimizi almalıyız. Sonra da rüyamıza tekrar bakmalı ve harekete geçmeliyiz. Tarihte başarılı olan her büyük lider korkusuz olanlar değil korkmalarına rağmen harekete geçen kişilerdir. Elbette önlemleri alarak harekete geçenler başarılı olmuşlar önlemler almadan harekete geçenlerin birçoğu da maalesef başarısız olmuşlardır.

İsteklerimizin önüne geçen bir diğer konuda düşük benlik saygısıdır. Kendimize inanmıyor olmak, kendimize güvenmiyor olmak, yapabileceğimize ihtimal vermemek olarak da adlandırabiliriz. Bir başka deyişle olanaklarımızın ve olasılıklarımızın hesaplamalarını yapmak. Kendi benlik saygısı düşük olan kişileri her zaman tanırız ve biliriz. Burada önümüzdeki en büyük engel maalesef kişilerin kendilerine söyledikleri yalanlardır. Bu kişilerin arkasına saklandıkları önemli dayanaklarını şu şekilde gözlemleyebiliriz. “Benim babamın milyonları yok, ben memur çocuğuyum, bizim gibi insanlar bu hayatta ancak piyango çıkarsa milyonları görür, gerçekçi olmak lazım, ayakların yere basması lazım, çok para haramsız olmaz, çok laf yalansız olmaz” Bu tük kişiler, yukarıdaki gibi nereden çıktığı bilmeyen ve adına atasözü denilen lafları da kendilerine inanacakları örnekler olarak gösterirler. Oysa onlarda çok iyi bilirler ki rüyalarının peşinden gitmelerine bunların hiç birisi engel değildir. Bir yalana inanarak kendilerine yönelik benlik saygısını kaybetmişlerdir. Bir başka deyişle bağımsız bir birey olamamışlardır. Oysa başarının ilk adımında bağımsız bir birey olmak yatar.

İsteklerimizin önündeki bir diğer engel de gurur adını verdiğimiz ve hepimizde olması gereken bir duygudur. Hepimizde olmalıdır çünkü bizi gerçekten motive eden bir duygudur. Bu duygu içimize monte edilmiştir. Bu duygu bizi neden engelleyebilir diye düşündüğümüzde gördüğümüz şey ise bağımsız birey olduktan sonra karşılıklı bağımlı bireyler olarak yaşamamız gerektiğini bilmiyor olmamızdır. Bizler sosyal yaratılmışız. Birbirimizle beraber yaşamak üzerine programlanmışız. İsteklerimize ulaşabilmemiz için başka kişilerin yardımlarına muhtaç olabiliriz. İşte tam burada gurur ben kimseden yardım istemem dediği için bizi engelleyen bir duygu olarak karşımıza çıkıyor. Burada birşey istediğimiz zaman aczimizi söylemiş oluyoruz. Yardıma ihtiyacım var demiş oluyoruz. Beceremedim demiş oluyoruz. İşte bunlar gururumuzu incitiyor. Bu yüzden kimseden birşey istemiyoruz. Oysa başkalarına yardım etmek konusunda birisi bizden birşey istediğinde yardıma koşmaktan hiç çekinmiyoruz. Bu aslında bizim de rahatlıkla yardım isteyebilme becerisinde olmamız gerektiğinin en açık göstergesi ve maalesef bu konuda gururumuz bizi engelliyor.

İsteklerimizin önündeki engellerden en büyüğü de nasıl isteyebileceğimizi bilmiyoruz. Hayır kelimesini duyduğumuzda bunun sonsuza kadar hayır olduğunu düşünüyoruz. Hayır kelimesini duyduğumuzda bunun kişiliğimize yönelik bir hayır olduğunu düşünüyoruz. İşte bu yüzden isteklerimizden vaz geçiyoruz. Rüyalarımızın peşinden gidemiyoruz. Rüyalarımızı terk ediyor kısıtlı dünyamıza geri dönüyoruz. Kendimize sormamız gereken en önemli soruyu atlıyoruz. Rüyalarımdan vazgeçmek mi yoksa nasıl isteyebileceğimi öğrenmek mi beni daha çok geliştirir ve mutlu eder? Cevap çok açık. Peki o zaman neden bütün bu dediklerim olmuyor? Bunun da cevabı çok açık. Sorumluluklarımızı erteliyoruz. Sorumluluklarımızı almıyoruz. Sorumluluklarımızın farkında değiliz. 

Bu yazıyı okuduktan sonra birazcık kendinizle kalın ve düşünün. Rüyalarınızın peşinden koşacak olan kişi kim? Rüyalarınızı sahiplenip size bunun nasıl gerçekleşebileceğini gösteren kişiler mi yoksa siz mi? Eğer cevabınız elbette benim, olacak ise şimdi sorumluluklarınızı almalı ve harekete geçmelisiniz. Bu güne kadar peşinden koşacağınız bir rüya belirlemedi iseniz birinci maddeyi birkez daha okuyun. Sizi engelleyen bir korku varsa onu kabul edin ve önlemlerini alarak aşın. Gururunuz birilerinden yardım istemenizi engelliyorsa kimseye yardımcı olmama kararı verdiğiniz anı düşünün, siz ne kadar bencil ve dayanılmaz olacaksınız. Yardım almayı bilenler olmazsa yardım etmenin nasıl ortadan kalkacağını düşünün. Kendinize olan saygınızı bir kez daha gözden geçirin. Birşeyleri haketmediğinizi düşünüyorsanız bilin ki bu konuda birşeyler yapmalısınız. Şu anda düşük benlik saygısı içindesiniz. Sizin de istediğiniz herşeye ulaşma konusunda diğerleriyle aynı hakkınız var. Birşeyleri eksik yapmış olmanız bu hakkı ortadan kaldırmaz.

Eğer Alaattin'in sihirli lambası elinize gelseydi, o lambanın içinden çıkacak cinin isteklerinizi yerine getirebileceğini bilseydiniz ne yapardınız? Biraz sonra yazacağım cümleleri aptallık olarak değerlendiriyorsanız yukarıdakileri bir kez daha okumalısınız. Yok bunları ben yapmazdım diyorsanız o zaman hemen harekete geçin.

• Elime aldığım lambanın Alaattinin sihirli lambası olduğuna inanmam. Bana bunun böyle olduğunu söyleyenlere deli gözü ile bakarım.
• Lambayı ovalamak kesinlikle aptallıktır. Diyelimki ovaladım ve içinden cin çıktı, bu cinin beni çarpmayacağı ne malum. Ben şu kısacık ömrümde cin tarafından çarpılmış onlarca kişi gördüm. Bilmediği şeylere dokunduğu için hayatı kaymış durumda oturuyor.
• Gerçekçi olmak lazım ayrıca cin diye birşey de yoktur.
• Varsayalım ki bir yanlışlık yaptım ve cini lambadan çıkardım ve dile benden ne dilersen diyerek benim isteklerimi sordu ve bende safça isteklerimi ve rüyalarımı saymaya başladım benimle alay etmeyeceği ne malum?
• Ayrıca bu dünya da bu kadar gariban varken bu lamba bana neden gelsin?

Bir sonraki haftaya kadar cinin içinden çıkacağı lambayı aramayacağınızı biliyorum. Çünkü öyle bir lamba yok. Bildiğim bir başka şey de lambaya ihtiyacınızın olmadığı ve istediğiniz herşeye yukarıdaki engellere takılmadığınız taktirde ulaşabileceğiniz. Rüyalarınızın takipçisi olmanız yolunda atacağınız her adım sizi ileriye götürmüyor gibi görünebilir. Bilesiniz ki adımları atmaya devam ettikçe eninde sonunda istediklerinize kavuşursunuz. Adımlarınız ne kadar küçük olursa olsun sizi ileri götürür.

Bu hafta sizi devamlı harekete geçirecek binlerce yılın içinden sizin için gelmiş bir ata sözü bulun, bir vecize bulun ve onu devamlı gözünüzün önünde bulundurun. Böylece elinizdeki elfeneri ile yolunuzu aydınlatmış olacaksınız. Eğer yardım alacak, isteyecek kimsem yok diyorsanız bilesiniz ki kimse yalnız değildir ve kimse bilinçli olarak istemedikçe kimsesiz olarak kalmaz. Ne istediğimi bir türlü bilemedim diyorsanız bu konuda doğru soruları sormuyor olabilirsiniz. Bu yüzden size bu soruları soran birisini bulabilirsiniz. Bu sizin yaşam koçunuz olabilir. Korkularımın üzerine gidemiyorum diyorsanız sorumluluklarınızı bir kez daha gözden geçirmelisiniz.

"GELECEĞİ SATIN ALABİLECEK TEK ŞEY, BUGÜNDÜR" Alfred Housman

"HAYALLERİMİZ BİR GÜN GERÇEKLEŞEBİLİR. ZATEN GERÇEKLEŞMİŞ BAZI OLAYLAR DA BİR ZAMANLAR HAYALDİ" Alfred Nobel

Ahmet Cezmi Göbüt
Danışman ve Eğitimci

Bilgi-TEAM
Eğitim ve Danışmanlık Hizmetleri